مبارزه جديد، نبرد و تهاجم فرهنگى بود. آن‌ها كه غيرت و شجاعت و همّت و مردانگى جوانان ما را در دفاع مقدّس ديده بودند، فهميدند كه تا اين جوانان غيور، ايمان خود را حفظ مى‌كنند، هيچ دشمنى نمى‌تواند به كشور اسلامى ايران ضربه بزند؛ از اين رو، با ترويج فساد و بى‌بند و بارى و رفتارهاى غير اسلامى، تلاش كردند جوانان ما را از ايمان و قدرت و دين و دانش، دور كنند. آن‌ها براى رسيدن به اين هدف شوم، از غفلت برخى مسؤولان كشور و برخى خانواده‌ها و گروهى از خود جوانان، نيز سوءاستفاده كردند و با توزيع گسترده كتاب‌ها و رمان‌هاى بى‌محتوا، فيلم‌هاى زشت و زننده، عكس‌هاى تحريك كننده، موسيقى‌هاى غربى و غفلت‌آور و نيز ترويج مُدها و لباس‌هاى نامناسب، فكر و دل جوانان ما را هدف تيرهاى مسموم خود قرار دادند.كسى با هنر و سينما و زيبايى و تفريح و آزادى مخالف نيست. همه سخن درباره فسادى است كه اگر با آن مبارزه نكنيم، بايد در آينده، شاهد عقب‌ماندگى علمى و فرهنگى كشورمان و از هم پاشيدن خانواده‌ها و معتاد شدن جوانان و گسترش فقر و فساد باشيم. اگر يك فيلم آموزنده خارجى ببينى اشكالى ندارد؛ زيرا تو را از خدا و معنويت و علم و اخلاق و فرهنگ دور نمى‌كند؛ امّا ديدن فيلم‌هايى كه صحنه‌هاى زشت و زننده در آن وجود دارد، حرام است. ديدن اين فيلم‌ها دل را سياه و آدم را بى‌غيرت مى‌كند.حفظ چشم از نگاه‌هاى شهوت‌آلود، از جمله احكامى است كه در خود قرآن كريم آمده است. آيه 30 و 31 سوره نور در همين باره است. فكر نكن كه پس از ديدن يك فيلم، همه چيز تمام مى‌شود و هيچ تغييرى در تو ايجاد نمى‌گردد. صحنه‌هاى اين گونه فيلم‌ها، براى هميشه در ذهن تو باقى مى‌ماند و تو را پيوسته به گناه فرا مى‌خواند. رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)فرموده‌اند: «نگاه حرام، تيرى از تيرهاى زهرآگين شيطان است.»[1] همه بايد خودمان از اين تيرهاى مسموم حفظ كنيم.در اين باره ساعت‌ها مى‌توان گفت و نوشت. اگر موافق باشى، من به همين مقدار بسنده كنم و حالا به پرسش دوّمت بپردازم.