به كار بردن ضمير مذكّر براى خدا

امّا دوّمين پرسشت هم پرسش جالبى بود. در اين پرسش خواسته‌اى بدانى «چرا در زبان عربى، براى خداوند فعل مذكّر مى‌آورند؟»خواهر گرامى! در زبان عربى، استفاده از فعل و ضمير مؤنث يا مذكّر براى يك چيز، به معنى زن يا مرد بودن آن چيز نيست. مثلا عرب براى خورشيد از فعل و ضمير مؤنّث استفاده مى‌كند. آيا خورشيد واقعاً مؤنّث است؟ نه، قطعاً چنين نيست؛ امّا دستور زبان عربى كلمه شمس (خورشيد) را مؤنّث حساب مى‌كند. در مقابل، عرب كلمه «قمر» (ماه) را مذكّر حساب مى‌كند. يعنى براى آن، فعل و ضمير ويژه مردان را به كار مى‌برد در حالى كه درباره اين موجود آسمانى، نر و ماده بودن بى‌معناست.همچنين عرب كلماتى مانند يد (دست)، عين (چشم)، اُذُن (گوش) را مؤنّث به حساب مى‌آورد. براى برخى كلمات نيز، هم از فعل و ضمير مؤنث و هم از فعل و ضمير مذكّر استفاده مى‌كند. همه اين‌ها نشان مى‌دهد كه استفاده از ضمير و فعل در زبان عربى، هميشه به معنى مرد يا زن بودن يك چيز نيست.
بنابراين نبايد فكر كنيم كه چون عرب براى خدا ضمير مذكّر آورده، پس حتماً خدا را مرد فرض كرده است. نه، خدا خالق هستى است و مرد و زن بودن از صفات بندگان و مخلوقات اوست.
خدانگهدار