اصل یکم: 

همه موجودات زنده به اتفاق همه زیست شناسان در حرارت مخصوصی زندگی می کنند چنانچه اگر درجه حرارت محیط زندگی آنها از صد درجه حرارت سانتی گراد بگذرد امکان حیات برای نود و نه درصد ازین موجودات زنده باقی نمیماند.

به عقیده بعضی از زیست شناسان پاره از میکروبها در صد درجه حرارت سانتی گراد مقاومت خود را حفظ می کنند. ولی در درجه های صد و دویست محکوم به مرگ قطعی خواهند بود.

این اصل علمی که هر موجود زنده ای نمی تواند در درجه حرارت 200 زنده بماند مورد اتفاق همه دانشوران زیست شناس می باشد.

اصل دوم:

آخرین فرضیه در پیدایش کره زمین که هنوز خلاف آن ثابت نشده است و مورد قبول همه مراکز علمی جهان می باشد.

فرضیه لاپلاس است. این نظریه می گوید: زمین و دیگر سیارات از کره خورشید جدا شده است.

به عقیده لاپلاس کره زمین و همه سیارات خورشید و اقمار آنها جزئی از خورشید بوده اند و به صورت کره آتشینی میسوختند.

سپس زمین از خورشید جدا شده و در گوشه ای از فضا قرار گرفته است پس با حرکت دورانی خود به سردی گراییده است و پس از گذشت سالیانی دراز پوسته نازکی از آن برای حیات و زندگی موجودات در سطح آن آماده شده است.

اصل سوم:

درجه حرارت خارجی خورشید یازده هزار درجه حرارت فارنهایت است ولی تا کنون دانشمندان به مقدار درجه حرارت داخلی آن پی نبرده اند.

اصل چهارم:

در زیست شناسی ثابت شده که هر موجود زنده ای بایستی از موجودی زنده پدید آید زیرا موجودیکه سلول یا ویروس حیاتی ندارد نمی تواند برای موجودی زنده مبدا قرار گیرد. این اصل نیز نزد فلاسفه مسلم است که فاقد شئی معطی شئی نخواهد بود.

فطرت انسانی نیز بدین اصل پای بند می باشد و این شاعر فطرت انسان را به زبان آورده است:

ذات نا یافته از هستی بخش نتواند بشود هستی بخش

پاره ابریکه بود ز آب تهی ناید از وی صفت آبدهی

در مثل نیز آمده است: هی میگم نر است هی میگه بدوش!!!

زیست شناسی می گوید: موجود بی روح هرگز به صورت نبات یا حیوان و یا انسان در نمی آید و هر بود زنده ای را شاخه ای از بود زنده ای دیگر می داند.

نتیجه این چهار اصل این است که ازلیت حیات در زمین و منظومه شمسی محال می باشد. چون محال است که ماده در یازده هزار درجه حرارت فارنهایت زیست کند.

اکنون این پرسش پیش می آید: زندگی و حیات در کره زمین از کجا پیدا شده است؟

تنها پاسخی که برای این پرسش میباشد و عقل سالم آنرا میپذیرد اینست که موجودی بسیار دانا و بسیار توانا تخم حیات و زندگی را پاشید و زندگان را ایجاد کرد و مردگان را زنده کرد.