قرآن در آيات متعددي از شيطان به عنوان دشمن آشكار انسان معرفي نموده و مي‏فرمايد: ان الشيطان للانسان عدو مبين؛ «شيطان دشمن آشكار انسان است.» و در هشداري ديگر مي‏فرمايد، بني آدم شيطان شما را فريب ندهد آن گونه كه پدر و مادر شما را از بهشت بيرون كرد.
قرآن در هشدار ديگري مي‏فرمايد: «هر كس شيطان را به جاي خداوند به عنوان ولي و سرپرست خود انتخاب كند زيان آشكاري كرده است.»
و درباره پيروان شيطان مي‏فرمايد: «هر آينه جهنم را از تو و بندگاني كه از تو پيروي كنند پر خواهم كرد.» در اينجا يك سؤال مطرح مي‏شود و آن اينكه با توجه به اين همه هشدارهاي قرآني و انبياء و ائمه معصومين عليهم السلام و پيامدهايي كه پيروي از شيطان دارد چرا انسان‏ها به اين هشدارها بي توجه هستند؟
در پاسخ بايد بگوييم كه چند عامل موجب اين بي‏توجهي شده است:
1- شيطان آنچنان مخفي و پنهان در انسان نفوذ مي‏كند كه انسان فكر مي‏كند اين خود اوست كه چنين تصميمي را گرفته است و دشمني را احساس نمي‏كند.
2- راه شيطان راه آسان و همواري است. حضرت علي عليه السلام مي‏فرمايد: «بدانيد كه شيطان راه خود را آسان و هموار مي‏سازد تا به راحتي و آساني به دنبال او برويد و از او پيروي كنيد.»
3- فوري نبودن نتايج پيروي از آن دشمن خطرناك. يعني اغلب نتايج بنيان كن پيروي از نفس اماره و شيطان، چنان فوري نيست كه انسان با چشيدن طعم تلخ آن در برابرش مقاومت ورزد.
4- لذت گرايي افراطي كه قواي مقاومت را از انسان مي‏گيرد.