مقایسه ای در آراء امام سجاد(ع) و امام خمینی(س) درباره حقوق اجتماعی مردم


ائمه اطهار (علیهم السلام) در دوران پربرکت حیات خود به عنوان اسوه های زندگی و کارشناسان دین در بین مردم شناخته میشدند و رفتار و گفتار و کردارشان نزد دیگران به عنوان حجت شرعی تلقی می شد. خاندان اهل بیت عصمت و طهارت در مواجهه با مسائل عصر خود راهکارهای ویژهای داشتند و برای ماندگاری اثرات رفتارشان، میراث شفاهی و کتبی از خود به یادگار گذاشتند و نوع برخورد ائمه اطهار با مسائل پیرامونی شان متناسب با شرایط خاص زمانی و مکانی متفاوت بود.
برخی از این رفتارها به همان دوره تاریخی محدود بود و برخی دیگر از اقدامات فراتر از زمان و مکان بود و جنبه عام پیدا می کرد. این میراث گرانبها بخصوص در مورد دو امام همام یعنی امیرمومنان و امام سجاد(ع) از اهمیت بیشتری برخوردار است. وجود آثاری همچون نهج البلاغه و صحیفه سجادیه نمونه های معتبر برجای مانده از میراث گرانبهای شیعی است که دقت در محتوا و مضامین آن، خواننده را با میزان توجه ائمه اطهار نسبت به رعایت حقوق مردم آشنا می سازد.
در این میان به تناسب روزهایی که در آن قرار داریم - ماه مبارک شعبان - و محوریت امام زین لعابدین(ع) در این روز خوبست که تاملی داشته باشیم در نوع نگاه و اندیشه آن امام بزرگوار درباره «انسان» و نیز جایگاه و حقوقی که در عرصه اجتماع برای یکایک افراد جامعه قائل بودند و مقایسه اجمالی آن با آرای بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی، حضرت امام خمینی(س).


























این وبلاگ جهت بسط وگسترش فرهنگ قرآنی وترویج آن ایجاد گردیده است امید است که بتوانیم گامهای موثر در جهت اعتلاء فرهنگ قرآنی برداریم لذا از تمامی شما عزیزان استدعا دارم مرا دراین حرکت خداپسندانه مساعدت ویاری نمایید متشکرم.