موعظه دیگران وفراموشی خود!
راستی وقتی پای سخن به میان می اید به کسی مجال سخن نمی دهیم از همه ایراد می گیریم سخن های زیبا می گوئیم نصیحت وموعظه می کتیم اما یک بار هم نشده خود مان را موعظه کنیم که خودمان چی ؟؟!!
ای مؤمنان، چرا چیزی میگویید که عمل نمیکنید؟این کار موجب خشم شدید خداست
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آَمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ (2) کَبُرَ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ
سوره صف/2-3)ای کسانی که ایمان آوردهاید، چرا چیزی میگویید که عمل نمیکنید؟نزد خدا بسیار موجب
خشم است که سخنی بگویید که عمل نمیکنید.
مَقتاً» از «مَقَتَ یَمقُتُ مَقتاً»
به معنای بغض و دشمنی شدید است، در مقابل حبّ ودوستی، و اگر به معنای
شناعت و زشتی آمده: «اِنَّهُ کانَ فاحِشَةً وَ مَقتاً وَ ساءَ سَبیلاً»،
زیرااینها از لوازم بغض و دشمنی شدید است.
اگر صدِ و راستگویی نجاتبخش انسان است: «اَلصِّدُِ یُنجی»؛ و اگر مأموریم
کهحق بگوییم و درست و راست سخن برانیم تا اهل نجات شویم ــ زیرا نجات
حقیقی ما درحقگویی است، اگرچه به ظاهر نابود شویم: «قُلِ الحَقَّ وَ اِن
کانَ فیهِ هَلاکُکَ فَاِنَّ فیهِنَجاتَکَ... وَدَعِ الباطِلَ وَ اِن کانَ
فیه نَجاتُکَ فَاِنَّ فیهِ هَلاکَکَ»؛ و اگر مأموریم گفتار باطل وهزل، که
کذب از اقسام آن است، نگوییم: «وَ اجتَنِبُوا قَولَ الزُّورِ» و «جانِبُوا
الکِذبَ فَاِنَّهُمُجانِبٌ لِلایمانِ» از اینکه چیزی را که علم به آن
نداریم بگوییم هم نهی شدهایم: «لا تَقُلما لا تَعلَمُ» نیز مورد پسند
خداوند نیست که چیزی را که به آن عقیده و باور نداریم بگوییم:«یَقُولونَ
بِاَلسِنَتِهِم ما لَیسَ فی قُلُوبِهِم»؛ از این رو در توصیف منافقان میفرماید
که آنچه را بهآن مؤمن نیستند میگویند: «وَ مِنَ النّاسِ مَن یَـقُولُ
'امَنّا بِاللهِ وَ بِالیَومِ الا'خِرِ وَ ما هُم بِمُؤمِنینَ.»
در آیة مورد بحث هم از گفتار بدون
عمل به عنوان «مَقتِ عِندَاللّه» یاد کرده است، ازاین رو سزاست تا افعالمان
بهتر و جلوتر از اقوالمان باشد و نه برعکس. امام علی(ع)میفرمایند: «یَنبَغی
اَن تَکونَ اَفعالُ الرَّجُلِ اَحسَنَ مِن اَقوالِهِ وَ لا تَکونَ
اَقوالُهُ اَحسَنَ مِناَفعالِهِ» و زنهار که آنچه را انجام نمیدهیم
بگوییم: «لا تَقُولَنَّ ما لا تَفعَلُهُ.» علت آن راامام در ادامة حدیث
فرمودهاند: «زیرا تو در این کار خالی نخواهی بود از ناتوانی وعجزی که همراه
تو خواهد بود (از اینکه به گفتههایت نمیتوانی عمل کنی) و مذمتی کهاز
مردم به تو خواهد رسید.» قرآن نیز میفرماید: آیا مردم را به نیکی فرمان میدهید
وخود را فراموش میکنید: «اَتَأمُرُونَ النّاسَ بِالبِرِّ وَ تَنسَونَ
اَنفُسَکُم.»
رسول خدا(ص)به عبداللّه بن مسعود فرمودند: عاقبتِ عالِمِ بیعمل و فقیه بیتقواجهنم
است و هر گاه بخواهد از جهنم برهد دوباره او را وارد آن میکنند. سپس آنحضرت
مکرر این آیه را تلاوت میکردند: «کُلَّما اَرادُوا اَن یَخرُجُوا مِنها مِن
غَمٍّ اُعیدُوا فیهاوَ ذُوقُوا عَذابَ الحَریقِ.» ابن مسعود میگوید من دیدم
رسول خدا گریه میکند. عرضکردم یا رَسولاللّ'هِ مایُبکیکَ (چه چیز باعث
گریة شما شده است؟) فرمودند: برایشفقت و رحمت به امت
خودم
این وبلاگ جهت بسط وگسترش فرهنگ قرآنی وترویج آن ایجاد گردیده است امید است که بتوانیم گامهای موثر در جهت اعتلاء فرهنگ قرآنی برداریم لذا از تمامی شما عزیزان استدعا دارم مرا دراین حرکت خداپسندانه مساعدت ویاری نمایید متشکرم.