شناخت مختصری از زندگانی امام صادق (ع)

شناخت مختصری از زندگانی امام صادق (ع)

 

جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب علیهم السلام، ششمین امام شیعیان، و پنجمین امام از نسل امیر المؤمنین (ع) کنیه او ابو عبد الله و لقب مشهورش «صادق » است. لقبهای دیگری نیز دارد، از آن جمله صابر، طاهر، و فاضل. اما چون فقیهان و محدثان معاصر او که شیعه وی هم نبوده اند، حضرتش را به درستی حدیث و راستگویی در نقل روایت بدین لقب ستوده اند، لقب صادق شهرت یافته است و گرنه امامی را که منصوب از طرف خدا و منصوص از جانب امامان پیش از اوست، راستگو گفتن آفتاب را به روشن وصف کردن است. که:

مدح تعریف است و تخریق حجاب فارغ است از شرح و تعریف آفتاب مادح خورشید مداح خود است که دو چشمم روشن و نامر مد است(1)

ابن حجر عسقلانی او را چنین وصف می کند: الهاشمی العلوی، ابو عبد الله المدنی الصادق (2) و هم او نویسد ابن حبان گوید در فقه و علم و فضیلت از سادات اهل یت بود. (3)

ولادت او ماه ربیع الاول سال هشتاد و سوم از هجرت رسول خدا (ع) ، و در هفدهم آن ماه بوده است. ولی بعض مورخان و تذکره نویسان ولادت حضرتش را در سال هشتادم از هجرت نوشته اند (4) و در ماه شوال سال صد و چهل و هشت هجری به دیدار پروردگار شتافت. (5) مدت زندگانی او شصت و پنج سال بوده است. (6)

ابن قتیبه نویسد: جعفر بن محمد، کنیه او ابو عبد الله است و جعفریه بدو منسوب اند به سال یکصد و چهل و شش در مدینه درگذشت. (7)

ادامه نوشته

هركس كينه ابوطالب (ع) را در دل داشته باشد، كافر است

هركس كينه ابوطالب (ع) را در دل داشته باشد، كافر است

 

 

بسم الله الرحمن الرحيم

 

ادله ايمان ابوطالب

. اعتراف‌هاي زباني ابوطالب

از جمله مسائلى كه ايمان جناب ابوطالب و مسلمان بودن وى را ثابت مى‌كند شعرها و كلماتى است كه ابوطالب در عرصه‌هاى مختلف با تصريح به ايمان و مودت و حمايت از پيامبر سروده است كه در اين مجال برخى از كه دلالت واضحى بر مطلب دارند را بيان مى‌كنيم:
الف: ابن اسحاق مى‌گويد (بعد از نزول آيه تبت يدا ابى لهب) پس زمانى كه قريش بر عليه پيامبر هم‌پيمان شدند و آن اقدامات قبيح را بر ضد پيامبر انجام دادند ابو طالب گفت:
ألم تعلموا أنّا وجدنا محمداً *** رسولا كموسى خط في أولّ الكتب
تا اينكه گفت:

ادامه نوشته

ماه مبارک رمضان در نگاه امام رضا (ع)

ماه مبارک رمضان در نگاه امام رضا (ع)

به میدان مسابقه ای برای پیروی از خدا و گام برداشتن

به سوی بهشت برای بندگان خدا تشبیه شده است

مسابقه ای که تا آخر ماه مبارک رمضان ادامه دارد.

 

امضاء

حيات فرهنگى در عصر امام مهدى(ع)

حيات فرهنگى در عصر امام مهدى(ع)

بى‏ترديد عصر امام مهدى(ع) عصر حاكميت نور دانش و بينش و از درخشان‏ترين و زيباترين اعصار روى كره زمين از آغاز آفرينش جهان و انسان خواهد بود. آنچه در اين نوشتار تقديم خوانندگان عزيز مى‏شود برخى از ابعاد زندگى و شكوفايى و درخشندگى آن عصر است كه با تلخيص از نظر گرامى‏تان مى‏گذرد.

در عصر درخشان امام مهدى(ع) حيات فرهنگى به گونه ‏اى شكوفا و بارور مى‏گردد و دانش و فرهنگ و معنويت بويژه علوم دينى و احكام و مقررات و معارف انسان ‏ساز اسلام در سراسر گيتى بسط و گسترش مى‏يابد و چرخ‏ هاى فرهنگ و آگاهى و شناخت با سرعت وصف ‏ناپذيرى به حركت مى‏افتد.
كتابهاى مربوط به شرح حال راويان احاديث كه به كتابهاى رجالى مشهورند و نيز شرح حال و بيوگرافى آنان و تقسيم‏بندى روايات به صحيح و ضعيف كه بيشتر به حدس و گمان تكيه دارد و در عصر غيبت و به خاطر نرسيدن دست مردم به امام معصوم مورد استفاده قرار مى‏گيرد به پايان مى‏رسد؛ زيرا در عصر ظهور مردم به مقررات و احكام قطعى دست مى‏يابند و از اينها بى‏نياز مى‏گردند. همچنين بيشتر تفاسير از اعتبار ساقط مى‏شود و تنها تفاسير برخاسته از روايات رسيده از پيامبر و اهل بيت باقى مى‏ماند.
همين‏گونه قرائتهاى مختلف از قرآن شريف كه دليلى براى آن نازل نشده است برداشته مى‏شود چرا كه مردم قرآن و قرائت صحيح آن را به گونه‏اى كه بر قلب مصفاى محمد(ص) فرود آمده است از امام مهدى(ع) مى‏آموزند و تفسير و پيام و مفهوم آن را آن‏گونه كه خدا اراده فرموده است مى‏شناسند و بر معارف بلند و راز و رمز و شگفتيهاى آن كه همچنان ناشناخته و پوشيده است، آگاهى مى‏يابند.

 

حضرت امام باقر(ع) فرموده ‏اند:
توتون الحكمة فى زمانه حتى ان المراة لتقضى فى بيتها، بكتاب اللَّه و سنّة رسوله1
يعنى به مردم عصر حكومت درخشان او، دانش و بينش ارزانى مى‏گردد كه زن در كانون خانه خويش براساس كتاب خدا و سنت پيامبرش عادلانه و آگاهانه داورى مى‏كند و نيازى به ديگرى ندارد.
اين روايت نشانگر اين واقعيت است كه مردم در روزگار حاكميت آن حضرت، براساس آداب و مقررات دينى تربيت شده و احكام شريعت را آموخته و بر پايه‏اى از فرهنگ و تمدن اوج مى‏گيرند كه هر بانويى مى‏تواند در درون خانه خويش ميان آن دو انسان براساس مقررات كتاب خدا و سيره و روش عادلانه پيام‏آور بزرگ او قضاوت كند.
اميرالمؤمنين على(ع) هم طى گفت‏وگويى با جناب كميل بن زياد نخعى مى‏فرمايند:
اى كميل، هيچ علمى نيست مگر آن كه با من آغاز گردد و هيچ سرى نيست مگر آنكه با قائم پايان پذيرد.2
لازم است بدانيم كه خود امام مهدى براساس كتاب خدا و سيره و شيوه انسانساز و افتخار آفرين پيامبر تدبير امور مى‏كند و به اندازه ذره‏اى از آن انحراف نمى‏جويد. او شريعت جديد يا دين ديگرى نمى‏آورد كه با اسلام راستين ناسازگار باشد.
همچنين واقعيت كه رخ خواهد داد اين است كه همه مذاهب پديد آمده پس از رحلت پيشواى بزرگ توحيد پيامبر گرامى ملغى مى‏شود و از ميان مى‏رود چرا كه اينها راه و رسمى است كه در كتاب خدا و سنت پيامبر جايى ندارد. در كلامى كه از عالم اهل سنت به نام ابن العربى بيان گرديده آمده است:
امام مهدى پس از ظهور، دين را همان‏گونه كه بود و نازل گرديد آشكار مى‏سازد، به طورى كه اگر پيامبر گرامى حاضر باشد به همان حكم كند. او مذاهب مختلف را از روى زمين با ارشاد و هدايت خويش برمى‏دارد و جز دين خالص و پاك آسمانى نمى‏ماند.3
آرى در آن شرايط پر افتخار است كه اتحاد بزرگ اسلامى تحقق مى‏پذيرد چرا كه همه مسلمانان در اصول دين و فروع آن و همه مسايل فقهى و احكام و مقررات شرعى، متحد و يكپارچه مى‏گردند.

ادامه نوشته

میلاد حضرت علی اکبر (ع) و روز جوان چه روزی است؟

حضرت علی اکبر فرزند ارشد امام حسین (ع) در روز یازدهم ماه شعبان بین سال های ۳۳ تا ۳۵ هجری قمری در شهر مدینه به دنیا آمد. نام مادر لیلا دختر ابی مره بود. حضرت علی اکبر اولین فرد از طائفه بنی هاشم بود که به میدان رفت و به شهادت رسید. او در روز عاشورا حدود ۲۵ سال سن داشت و به همین دلیل روز یازدهم شعبان مصادف با روز میلاد ایشان را روز جوان نامگذاری کرده اند.

  علی اکبر شبیه ترین مردم به پیامبر (ص)

حضرت علی اکبر (ع) شبیه ترین فرد به پیامبر (ص) بود. تا جایی که امام حسین (ع) می فرمود: «هرگاه مشتاق دیدار پیامبر می شدیم به چهره او می نگریستیم». به همین خاطر زمانی که در روز عاشورا به میدان جنگ رفت امام حسین (ع) رو به آسمان کرد و گفت: «اللهم اشهد علی هؤلاء القوم فقد برز الیهم غلام اشبه الناس برسولک محمد خلقا و خلقا و منطقا و کنا اذا اشتقنا الی رؤیه نبیک نظرنا الیه…».

فضائل علی اکبر

تربیت شایسته امام حسین (ع) سبب شد که علی اکبر به بهترین صفات کمال آراسته شود. عواملی همچون: اصالت خانوادگی، تربیت و وراثت، کسب علم و فضایل در وجود و زندگی او فراهم بود. خلق و خوی او و رفتار و حرکات و ادب و متانتش در حدّ اعلای برجستگی و درخشندگی بود.
رفتارش یادآور حرکات و رفتار پیامبر خدا (ص) بود و همین سبب می شد تا در چهره او شخصیت پیامبر دیده شود. علی اکبر (ع)، از جوانی مجموعه ای از خوبی ها و فضیلت ها و نمونه ای روشن از فضایل عترت پاک پیامبر بود. حتی کسی چون معاویه هم که دشمن خاندان عصمت بود، به فضایل او اقرار داشت.
رابطه سرشار از ادب و احترام علی اکبر (ع) به پدر و علاقه و محبت پدر به فرزند، در همه مراحل زندگی این دو الگوی فضیلت وجود داشت و نهایت و اوج آن، در صحنه عاشورا دیده می شود.

ادامه نوشته

مقایسه ای در آراء امام سجاد(ع) و امام خمینی(س) درباره حقوق اجتماعی مردم

ائمه اطهار (علیهم السلام) در دوران پربرکت حیات خود به عنوان اسوه های زندگی و کارشناسان دین در بین مردم شناخته ‌می‌شدند و رفتار و گفتار و کردارشان نزد دیگران به عنوان حجت شرعی تلقی می‌ شد. خاندان اهل بیت عصمت و طهارت در مواجهه با مسائل عصر خود راهکارهای ویژه‌ای داشتند و برای ماندگاری اثرات رفتارشان، میراث شفاهی و کتبی از خود به یادگار گذاشتند و نوع برخورد ائمه اطهار با مسائل پیرامونی ‌شان متناسب با شرایط خاص زمانی و مکانی متفاوت بود.

برخی از این رفتارها به همان دوره تاریخی محدود بود و برخی دیگر از اقدامات فراتر از زمان و مکان بود و جنبه عام پیدا می ‌کرد. این میراث گرانبها بخصوص در مورد دو امام همام یعنی امیرمومنان و امام سجاد(ع) از اهمیت بیشتری برخوردار است. وجود آثاری همچون نهج ‌البلاغه و صحیفه سجادیه نمونه‌ های معتبر برجای مانده از میراث گرانبهای شیعی است که دقت در محتوا و مضامین آن، خواننده را با میزان توجه ائمه اطهار نسبت به رعایت حقوق مردم آشنا می ‌سازد.

در این میان به تناسب روزهایی که در آن قرار داریم - ماه مبارک شعبان - و محوریت امام زین لعابدین(ع) در این روز خوبست که تاملی داشته باشیم در نوع نگاه و اندیشه آن امام بزرگوار درباره «انسان» و نیز جایگاه و حقوقی که در عرصه اجتماع برای یکایک افراد جامعه قائل بودند و مقایسه اجمالی آن با آرای بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی، حضرت امام خمینی(س).

ادامه نوشته

مقایسه ای در آراء امام سجاد(ع) و امام خمینی(س) درباره حقوق اجتماعی مردم

حقوق سیاسی و اجتماعی مردم در نگاه امام خمینی (س):

در نگاه الهی حضرت امام انسان در میان آفریده های الهی ویژگی منحصر به فردی دارد :«هیچ موجودی مثل انسان نیست ... این از مختصات انسان است که حق تعالی او را با جمیع اوصاف و صفات مقدس خودش ایجاد کرده است و همه چیز در او هست.» (صحیفه امام، ج13، ص28)

ایشان به این مهم اشاره دارند که «اصلا موضوع بحث انبیا انسان است. همه انبیا از آدم تا خاتم موضوع بحثشان انسان است به هیچ چیز دیگر هیچ فکر نمی کنند به انسان فکر می کنند برای اینکه همه عالم هم خلاصه اش همین انسان است ... انسان اگر درست بشود همه چیز عالم درست می شود . » (صحیفه امام، ج10، ص67 و 68)

انسان شناسی امام خمینی با دیدی الهی و در پرتو آموزه های قرآن و عترت این است که «انسان اعجوبه ای است دارای دو نشئه و دو عالم نشئه ظاهره ملکیه دنیویه که آن بدن اوست و نشئه غیبیه ملکوتیه که از عالم دیگر است . و نفس او که از عالم غیب و ملکوت است، دارای مقامات و درجاتی است ... و از برای هر یک از مقامات و درجات آن . جنودی است رحمانی و عقلانی که آن را جذب به ملکوت اعلی و دعوت به سعادت می کنند و جنودی است شیطانی و جهلانی که آن را جذب به ملکوت سفلی و دعوت به شقاوت می کنند.» (شرح چهل حدیث، ص 5)

و از آنجائی که انسان این دو مسیر را پیش روی خود دارد مصلحت و سعادت او پاسخ به ندای فطرت خدایی و کمال طلب تحصیل کمالات و تزکیه نفس برای تقرب به حق تعالی و نیل به بهروزی واقعی و نجات ابدی است . به همین خاطر پیامبران الهی برای انسان سازی و امر مهم تزکیه انسانها فرستاده شدند: «انما بعثت لاتمم مکارم الاخلاق» (بحار الانوار، ج16، ص210)

ادامه نوشته

ویژه نامه ولادت حضرت ابا الفضل العباس(ع)

♥۞♥مهتاب روی بنی هاشم♥۞♥

♥ویژه نامه ولادت حضرت ابا الفضل العباس(ع)♥

 

 

میآیی و دیدگان ام البنین
روشنای سپیده دمان را به لبخند می نشیند

و زمین ، طپش های قلبت را به مبارک باد می آید
و نامت، کلید زرین درهای بسته است

تو از دست و زبان بسته ما،
قفل می‏تکانی که باب الحوائج ‏ت خوانده ‏اند
دستانت، لحظه‏ های خونین عاشورا را برادری می‏کند

فرات، شرمسار همیشه چشمان تو است
که هنوز این‏چنین سرخ،
دقایق خویش را مویه می‏کند.

می‏آیی و شمشیرهای گستاخ تکه تکه می‏شوند.
آمدنت، فجری است بی‏ غروب نگاه کن
چگونه بر بیرق‏های عاشق
حک شده ‏ای؟!...

خوش آمدی، عباس!
خوش آمدی، ای که نامت
مشک‏های تشنه را بی ‏تاب‏ تر می‏کند

و خیمه ‏های عطش، پایمردی‏ ات
را قرن‏هاست به ستایش نشسته ‏اند!

تو را که می‏گویم، اُبهتی علوی،
مویرگ‏های جانم را می‏لرزاند.

صدایت می‏زنم؛
آن‏چنان‏که خاک و باد و آب و آتش،
شبانه ‏روز به جست‏جوی تواند.

یا عباس! زمین بی‏ تو گویی
مچاله در حصار خویش است!

یادت، تا آسمان‏های فضیلت و عشق بلندم می‏کند
و من، سرخوش از لمحه مقدست،

در شکوهی بی‏ بدیل، غوطه می‏خورم.
بر آستان شریفت پرندگان ارادتم را به پرواز می‏خوانم

و قدم‏های ارجمندت را بر دیده می‏گذارم
مقدمت مبارک

 

سيماي اسوه ادب و جوانمردي ٬ حضرت عباس ابن علي(ع) ماه بني هاشم

سيماي اسوه ادب و جوانمردي ٬ حضرت عباس ابن علي(ع) ماه بني هاشم

توصيف سيماي اباالفضل(عليه‎السلام)

هم چهره عباس زيبا بود، هم اخلاق و روحيّاتش. ظاهر و باطن عباس نوراني بود و چشمگير و پر جاذبه. ظاهرش هم آيينه باطنش بود. سيماي پر فروغ و تابنده‎‏اش او را همچون ماه، درخشان نشان مي‏داد و در ميان بني‎هاشم، كه همه ستارگانِ كمال و جمال بودند، اباالفضل همچون ماه بود؛ از اين رو او را «قمر بني‎هاشم» مي‎گفتند.

در ترسيم سيماي او، تنها نبايد به اندام قوي و قامت رشيد و ابروان كشيده و صورت همچون ماهش بسنده كرد؛ فضيلت‎هاي او نيز، كه درخشان بود، جزيي از سيماي اباالفضل را تشكيل مي‏داد. از سويي نيروي تقوا، ديانت و تعهّدش بسيار بود و از سويي هم از قهرمانان بزرگ اسلام به‏ شمار مي‎آمد. زيبايي صورت و سيرت را يكجا داشت. قامتي رشيد و برافراشته، عضلاتي قوي‏ و بازواني ستبر و توانا و چهره‎‏اي نمكين و دوست داشتني داشت. هم وجيه بود، هم مليح. آنچه خوبان همه داشتند، او به تنهايي داشت.

وقتي سوار بر اسب مي‏شد، به خاطر قامت كشيده‎‏اش پاهايش به زمين مي‏رسيد و چون پاي در ركاب اسب مي‏نهاد، زانوانش به گوش‎هاي اسب مي‏رسيد. شجاعت و سلحشوري را از پدر به ارث برده بود و در كرامت و بزرگواري و عزّت نفس و جاذبه سيما و رفتار، يادگاري از همه عظمت‎ها و جاذبه‎هاي بني‏‎هاشم بود. بر پيشاني‎اش علامت سجود نمايان بود و از تهجّد و عبادت و خضوع و خاكساري در برابر «الله» حكايت مي‏كرد. مبارزي بود خدا دوست و سلحشوري آشنا با راز و نيازهاي شبانه.
در روز قيامت، آنگاه كه كار سخت و دشوار گردد، پيامبر خدا، حضرت علي را نزد فاطمه خواهد فرستاد تا در جايگاه شفاعت حاضر شود. اميرمؤمنان به فاطمه(عليهماالسلام) مي‎گويد: از اسباب شفاعت چه نزد خود داري و براي امروز كه روز بي‏تابي و نيازمندي است چه ذخيره كرده‎‏اي؟ فاطمه زهرا (عليهاالسلام) مي‎گويد: يا علي، براي اين جايگاه، دست‎هاي بريده فرزندم عباس بس است.

قلبش محكم و استوار بود همچون پاره آهن. فكرش روشن و عقيده‎‏اش استوار و ايمانش ريشه‎‏دار بود. توحيد و محبّت خدا در عمق جانش ريشه داشت. عبادت و خداپرستي او آن چنان بود كه به تعبير شيخ صدوق: نشان سجود در پيشاني و سيماي او ديده مي‏شد.

ايمان و بصيرت و وفاي عباس، آن چنان مشهور و زبانزد بود كه امامان شيعه پيوسته از آن ياد مي‏كردند و او را به عنوان يك انسان والا و الگو مي‎‏ستودند. امام سجاد(عليه‎السلام) روزي به چهره «عبيدالله» فرزند حضرت اباالفضل(عليه‎السلام) نگاه كرد و گريست. آنگاه با يادكردي از صحنه نبرد اُحد و صحنه كربلا از عموي پيامبر(حمزه سيدالشهدا) و عموي خودش (عباس‏ بن علي) چنين ياد كرد:

 

ادامه نوشته

ویژه نامه ولادت با سعادت امام حسین (ع)

║*★*║ زیباترین خورشید بهشتي║*★*║

★ویژه نامه ولادت با سعادت امام حسین (ع)★

قالَ الحُسَيْنِ بن علىّ عليه السلام:

إنَّ شیعَتَنا مَنْ سَلِمَتْ قُلُوبُهُمْ مِنْ كُلِّ غِشٍّ وَ غِلّ وَ دَغَل.

شیعیان و پیروان ما (اهل بیت عصمت و طهارتعلیهم السلام)
آن كسانى هستند كه افكار و درون آن ها از هر گونه حیله
و نیرنگ و عوام فریبى سلامت و تهى باشد.

بحارالأنوار: ج 65، ص 156، ح 11

ویژه نامه ولادت با سعادت امام حسین (ع)

سلام ای حضرت عاشق!
که سلامتِ همه چشم های پر از تغزل در
غروب های پنجره های بسته، از آنِ نگاه توست!

سلام ای حضرت نور!
که سلامت همه لبخندهای پر از شکوفه انار،
در پایین لب های تشنه، به عطوفت توختم می شود!

سلام ای حضرت مهربانی!
که سلامت همه دست های پر از جوانه های گندم
در فصل آشیان سازی گنجشک های بی خانمان
از سخاوت تو ریشه می گیرد.

سلام ای حضرت اشک!
که سلامت همه نگاه های پر از آفتاب، در بارانی ترین
سحرگاه های دشت، به عطشناکی تو می رسد.

سلام ای حضرت شِفا!
که سلامت همه دل های پر از عطر بهار نارنج، در بعد از
ظهرهای تبدار کویر، بوی تُربت تورا می دهد.

سلام ای حضرت گل!
که سلامت همه پاهای پر از بوی باد بهاری، در بی خوابی
ماهی های نقاشی کودکان، از حُسن تو رنگ می یابد.

و سلام ای حضرت خون خدا!
که سلامت همه سرمای پر از گل آفتابگردان در تنور
نان های خانگی، وارث سرسپردگی تو می باشد.

و به راستی آیا پاسخی برای سلام های پر از آواز
چکاوک ها در وقت زیارت نی های سربریده نیست؟

آیا امیدی برای اذن دخول به بی خانمانی حلزون ها
در زیر ناودان بام های پر از کبوتر نمی باشد؟

شاید دعای شمعدانی های حیاط خانه همسایه در وقت وضوی
ستارگان، بین گل های انگشتانه نگاهم و پنجره های
فولاد باغ حضرت دل، وصل حاصل کند!

نزهت بادی

ویژه نامه ولادت با سعادت امام حسین (ع)

خدا به ختم رسل کشتی نجاتی داد / که پیش وسعت او گم هزار ها دریاست
در انبیا و رسل در ائمه تنها اوست / که خاک تربتش از بهر درد خلق دواست
رسول گفت حسین از من است و من زحسین / نبی حسین و حسین اش همان رسول خداست

***************

ای پناه مستمندان یا حسین بن علی / ای دوای دردمندان یا حسین بن علی
کشتی راه نجات ما گنه کاران /رس به فریاد غریبان یا حسین بن علی

***************

بوی گلهای بهشتی ز فضا می آید / عطر فردوس هم آغوش صبا می آید
نوگل مصطفوی، زینت باغ علوی / مظهر پنج تن آل عبا می آید

***************

ادامه نوشته

ویژه نامه شهادت امام موسی کاظم(ع)

 

۩✿۩ اسوه شکیبایی ۩✿۩

۩✿۩ ویژه نامه شهادت امام موسی کاظم(ع) ۩✿۩

 

قال الامام الکاظم (عليه السلام):

تَعاهَدُوا عِبادَ اللّه نِعَمَهُ بإصلاحِكُم أنفُسَكُم تَزدادُوا يَقينا
وتَربَحوا نَفِيسا ثَمِينا

اى بندگان خدا ، با اصلاح خود ، نعمت‏هاى خداوند را پاس داريد
تا بر يقين شما افزوده شود و سودى با ارزش و گرانبها به دست آوريد .

(الكافي : 2 / 268 / 1 منتخب ميزان الحكمة : 622)

امام زمان (ع)، انتظار

امام زمان (ع)، انتظار

«بسم اللّه الرّحمن الرّحیم»
الهی انطقنی بالهدی و الهمنی التقوی
گفتیم رابطه ما با امام رابطه علمی و عاطفی و عملی و رفتاری یعنی از نظر مغز و فکر باید امام را بشناسیم. از نظر دل و عشق و عاطفه باید مرید، مخلص‏اش و عاشق و مطیع‏اش باشیم. از نظر عمل هم باید گوش به حرف امام بدهیم این سه زاویه علمی، عاطفی، رفتاری دو جلسه صحبت کردیم. حالا این جلسه سوم انسان اگر کمالی ببیند عاشق‏اش است شما یک آدمی را توی خیابان می‏بینی نمی‏شناسی می‏گویند آقا می‏دانید ایشان کیه؟ ایشان چنین است، چنان است، چنین است، چنان است وقتی کمالاتش را برایت گفتند شما تا… سلام علیکم نمی‏دانی کیه اصلاً بچه کجاست. هیچ نمی‏دانی و همینکه فهمیدی شخصی است با کمال و با فضیلت نسبت به کمالاتش کرنش می‏کنی.

ادامه نوشته

تجلی قرآن در خطبه امامت امام رضا (ع)

مروری بر خطبه معروف امام رضا (ع) دربارۀ امامت، گواه این واقعیت است که خطبه مذکور با تعابیر و مفاهیم والای قرآن، پیوندی عمیق دارد و امام (ع) برای بیان ابعاد و زوایای گوناگون امامت، از واژگان، تعابیر و مفاهیم قرآنی به صورت گسترده استفاده کردند.

نویسنده: حسین افسردیر

بهره‎گیری و تأثیرپذیری معصومان (ع) از قرآن با انگیزه‎هایی چون تبرک و تمین، تحمید، تهلیل و تسبیح خداوند، تبیین، تفسیر و توضیح آیات قرآن، تعلیل و توجیه سخن خود؛ تحریض و تحذیر مخاطب؛ جری و تطبیق؛ تزیین و تجمیل؛ استدلال و احتجاج و ... صورت می‎گیرد. (اقتباس گونه‎ای از تجلی آیات قرآن در نیایش معصومان، ص9). امام رضا(ع) در خطبه امامت در موارد فراوانی ـ به طور صریح و غیر صریح ـ به آیات زیادی از قرآن استشهاد و استناد کرده‎اند که در ادامه به ذکر برخی از آنها پرداخته می‎شود.

جایگاه امامت

در فراز ابتدایی این خطبه حضرت درباره جایگاه و ارزش امامت می‎فرماید: «...إِنَّ الْإِمَامَةَ أَجَلُّ قَدْراً وَ أَعْظَمُ شَأْنا...»؛ یعنی مقولۀ امامت‎دارای ارزشی بلند و شأنی رفیع است. حضرت در این فقره به داستان حضرت ابراهیم اشاره کرده و با اشاره به آیۀ ﴿ لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمینَ﴾، بیان می‎‎‎دارند که امامت به ظالمان نمی‎رسد و با اشاره به آیۀ ﴿ وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ نافِلَةً وَ کُلاًّ جَعَلْنا صالِحینَ﴾ (الانبیاء/ 72)، از لزوم صالح بودن امام خبر می‎دهند.

ادامه نوشته