طبق نظر امام على عليه السلام يكى از عوامل دنياگرايى عبارت است: از اينكه چون از عبرتها كم استفاده مى كنند، در نتيجه دچار توجه به زخارف دنيوى مى شود و به ورطه هلاكت مى افتند. البته نفس عبرت نگرفتن عامل سقوط نيست بلكه در وادى سقوط قرار گرفتن ، در كويرى كه ديگران رفتند و در آن گم شدند، ره سپردن و بى توجه بودن به عامل نابودى ديگران و صداى زنگ خطر را نشنيدن ، باعث مى شود تا همان مسيرى را طى كنيم كه ((گم شد در آن لشكر سلم و تور)) و همان سراشيبى را بپيماييم كه ديگران را در حلقوم نابودى خود فرو برد. بدين جهت بحث مذكور چون اهميت زيادى دارد، عنوان يك عامل را پيدا كرده است . براين انديشه بحث عبرت را اكنون مى آوريم : اگر هر امتى به دنبال كشف علل فرو ريزى و نابودى امت هاى سابقه باشد مى تواند، خود را با استفاده از تجربه هاى گذشتگان حفظ نمايد و نگذارد با وزش اندك باد مخالفى ، قالب تهى نمايد. - فرق نمى كند چه جامعه هايى كه در دل تاريخ از فروپاشى آنان يادى شده و چه جوامعى كه در دوران حيات ما به نابودى كشيده شده اند. - بايد برنامه ريزان جامعه ، علل سقوط آنان را بررسى كنند، راه هاى تدافعى در مقابل آن بيابند و قبل از اينكه خود تجربه اى براى ديگران شوند پند گيرند و خط مشيى را برگزينند تا جامعه خود را زنده نگهدارند يا - به اصطلاح - در مقابل حوادث بيمه نمايند. اين نكته نيز حائز اهميت است كه بر تمام جوامع بشرى يك قانون و سنت حكم فرماست و بر اين اساس زمان براى نسل هاى مختلف و جامعه هاى گوناگون يكى است . آيندگان همانند گذشتگانند و در حقيقت تكرار تاريخ است . جريان ها، مشابه هم اند و جوامع يك راه بيشتر در پيش روى ندارند، آن هم آنچه بر گذشتگان ما رفته است بر ما نيز خواهد گذشت : ((ان الدهر يجرى بالباقين كجريه بالماضين ... متشابهة اءموره (351) ))روزگار همانگونه كه بر گذشتگان جريان داشت بر حاضران - به هم شباهت دارد.
به عنوان مثال عواملى كه در سقوط نظام شاهى ايران مؤ ثر بود و باعث به وجود آمدن انقلاب اسلامى به رهبرى يگانه راد مرد عصر غيبت حضرت حجة عجل الله فرجه الشريف ، حضرت امام خمينى رضى الله عنه گرديده عبارتند از: