35 ـ عَنْ نافِع عَنِ ابْنِ عُمَرَ قالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ الله(صلى الله عليه وآله) يَقُولُ: اَيُّهَا النّاسُ، هذِه دارُ تَرَح لا دارُ فَرَح، دارُ الْتِواء لا دارُ اسْتِواء، فَمَنْ عَرَفَها لَمْ يَفْرَحْ لِرَجاء وَ لَمْ يَحْزُنْ لِشَقاء. اَلا وَ اِنَّ اللهَ خَلَقَ الدُّنْيا دارَ بَلْوى وَالاْخِرَةَ دارَعُقْبى، فَجَعَلَ بَلْوَى الدُّنيا لِثَوابِ الاْخِرَةِ سَبَباً... .   (بحار، ج 77، ص 187)

ترجمه:

نافع از ابن عمر نقل مى كند كه گفت: شنيدم رسول خدا(صلى الله عليه وآله)مى فرمود: اى مردم! دنيا خانه غم و اندوه است نه خانه شادى و خنده; و منزلى است كه با پيچيدگى و سختى آميخته است دنيا خانه اى نيست كه همه چيزش هموار و صاف باشد.

پس كسى كه ماهيّت آن را شناخت نه با كاميابى ها و پيروزيهايش خوشحال مى شود و نه با شكستهايش ناراحت و غمگين. بدانيد خداوند دنيا را جاى بلا و آزمايش آفريده است و آخرت را جاى پايان كار; و از اين رو، سختى و بلاى دنيا را سبب ثواب و پاداش آخرت قرار داده است.