حالا نوبت به آخرين پرسش قرآنى تو مى‌رسد. پرسيده بودى: «آيا امكان دارد انسان در همين دنيا به مجازات كارهاى بد و پاداش كارهاى خوب خود برسد؟» در پاسخ بايد بگويم كه آرى چنين چيزى امكان دارد و قرآن كريم هم آن را تأييد مى‌كند. قصّه‌هاى قرآن پُر است از مواردى كه انسان‌هاى خوب پاداش كار نيك خود را در همين دنيا دريافت مى‌كنند و آدم‌هاى بد به كيفر كارهاى زشتشان مى‌رسند. براى نمونه خوب است قصّه يوسف را بخوانى و ببينى چگونه يوسف، در همين دنيا مُزد پرهيزگارى خود را دريافت مى‌كند و برادران او هم، به كيفر كار زشت خود مى‌رسند.
شعراى خوش ذوق ايرانى، دنيا را به كوهى تشبيه كرده‌اند كه وقتى رو به آن كُنى و چيزى بگويى ـ‌چه حرف خوب و چه حرف بد‌ـ به خودت برمى‌گردد. كارهاى خوب و بد ما هم در همين دنيا ـ‌گذشته از مجازات و پاداش آخرت‌ـ بر زندگى ما تأثير مى‌گذارند. يكى از شاعران چنين سروده است:
من در كَمركِش كوه***خوشحال مى‌دويدم
ناگاه از دلِ كوه***صداى پا شنيدم
صداى پاى خود را***من مى‌شنيدم از كوه
وقتى كه مى‌دويدم***بر سنگ‌هاى انبوه
مثل صدا و كوه است***اعمال ما و دنيا
آيد به سوى ما باز***هر كار زشت و زيبا
خدانگهدار