اسلام و لذّت‌هاى دنيا

در دوّمين پرسشت نوشته بودى: «انجام كارهاى خوب به اين معنا نيست كه ما از لذّت‌هاى دنيا صرف‌نظر كنيم، پس چرا كارهايى مثل رقص و آوازخوانى و ديدن نامحرم، حرام شده است؟» من با قسمت اوّل حرفت كاملا موافقم. مؤمن بودن و توجّه به خوبى‌ها، به معناى آن نيست كه از لذّت‌هاى دنيا بهره نبريم. در زمان رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)گروهى زندگى عادى خود را رها كردند و يكسره مشغول عبادت و بندگى شدند. پيامبر عزيز ما، به شدّت آنان را سرزنش كرد و آن‌ها را به خاطر كنار گذاشتن لذّت‌هاى حلال، مورد انتقاد قرار داد.
چه كسى گفته كه بايد از لذّت‌هاى دنيا دورى كنيم؟ آنچه در اسلام حرام شده، فقط بخش كوچكى از لذّت‌هاست كه آن هم دليل دارد. خدا تماشاى اين همه منظره زيباى دنيا را حلال كرده و فقط نگاه كردن به نامحرمان را حرام ساخته است. خوردن اين همه خوراكى‌هاى خوشمزه را حلال كرده و فقط تعدادى از غذاها را حرام شمرده است. گفتن اين همه حرف‌هاى حسابى را حلال كرده و فقط بعضى از آن‌ها را حرام فرموده است. دورى از كارهاى حرام، به معناى دورى از لذّت‌ها نيست.
اما اگر مى‌بينى برخى از لذّت‌ها حرام شمرده شده، به خاطر آن است كه اين لذّت‌ها سرانجام بدى دارند. حتماً بچّه‌هاى كوچك را ديده‌اى كه در روزهاى عيد، هرچه داستان مى‌خواهد شيرينى و پسته و فندق مى‌خورند و هركس هم با اين لذّت‌جويى آن‌ها مخالفت كند، گوش نمى‌دهند. وقتى دندان درد گرفتند، آن موقع تازه مى‌فهمند هر لذّتى به سود آدم نيست.
به طور خلاصه بايد بگويم كه خيلى از مشكلات مردم و خيلى از طلاق‌ها و خيلى از قتل‌ها، ريشه در همان كارهاى حرامى دارد كه اسلام ممنوع كرده است. دوست دارم در اين باره باز هم برايت بنويسم، ولى بايد به پرسش‌هاى ديگر نوجوانانى كه الآن پرسش‌نامه‌هايشان در دست من است، نيز پاسخ دهم. اگر خواستى بيش‌تر بدانى، باز هم سؤال كن تا به خوبى برايت روشن كنم كه اصلا اسلام دين لذّت است. البته لذّتى كه اسلام به ما مى‌دهد، لذّتى پايدار و بى‌دردسر و شامل هر دو جنبه روحى و جسمى است.

 گوش دادن به روضه و ترانه

از آنچه گفتم، پاسخ پرسش سوّمت هم تا حدودى روشن مى‌شود. در اين پرسش نوشته بودى: «چرا نبايد ترانه گوش بدهيم؟ پس بياييم هر روز نوار روضه گوش كنيم؟» خواهرم! گوش كردن موسيقى‌هاى حرام هم مثل بقيه گناهان، دل را سياه و آدم را از خدا دور مى‌كند و گذشته از اين، باعث مُردن روح همّت و غيرت در انسان مى‌گردد. امّا توجّه داشته باش كه اگر كسى به تو مى‌گويد موسيقى حرام گوش نده، نمى‌گويد بيا هر روز نوار روضه گوش كن. يا اگر مى‌گويد در جلسات گناه شركت نكن، نمى‌گويد بيا بيست و چهار ساعت در مسجد باش. نه، اين طور نيست. تو موسيقى حرام گوش نكن؛ ولى اشكالى ندارد اگر از موسيقى‌هاى حلال و شادى‌آورى كه هنرمندان خوب كشورمان ساخته‌اند، استفاده كنى. در جلسات گناه شركت نكن، ولى حتماً با خانواده‌ات به سفرهاى تفريحى برو و حتماً از زيبايى‌هاى دنيا بهره ببر. اين همه سرگرمى آموزنده و مفيد وجود دارد. چه كسى گفته كه اگر قرار باشد كار حرام نكنيم، مجبوريم فقط روضه گوش بدهيم و گريه كنيم و به مسجد برويم؟!!
فاطمه خانم! تو يكى دو سؤال احكام هم داشتى. همان گونه كه مى‌دانى، ما در مركز فرهنگ و معارف قرآن، فقط به پرسش‌هاى قرآنى پاسخ مى‌دهيم. سؤال‌هاى شرعى خود را مى‌توانى از دفتر مراجع بزرگوار تقليد بپرسى.
خدانگهدار