ندای وحی

نگرانى از بخشيده نشدن گناهان

در دوّمين پرسشت نوشته بودى: «كسى در كودكى گناه كرده و بعد هم توبه كرده و حالا به نوجوانى رسيده و نماز مى‌خواند؛ اما نگران است كه مبادا خدا او را نبخشيده باشد و نمازش را قبول نكند. آيا نگرانى او به جاست؟» نمى‌دانم در پاسخ به اين پرسش چه بگويم. وقتى خود خدا در قرآن كريم ما را به توبه دعوت مى‌كند و وعده بخشش و آمرزش مى‌دهد، چرا بايد نگران بود؟ وقتى امامان عزيز ما كه بهتر از هر كسى دين اسلام را مى‌شناسند، در سخنان خود مى‌فرمايند: «توبه كننده مانند كسى است كه اصلا گناهى ندارد» چرا بايد نگران بود؟ خدا مهربان‌تر از اين است كه گناهكار پشيمان را ـ‌مخصوصاً اگر نوجوان يا جوان باشد‌ـ نبخشد. متأسفانه بعضى‌ها فكر مى‌كنند خدا يك پليس بداخلاق و وحشتناك است كه مدام دنبال جريمه كردن آدم‌هاست.خواهرم! خدا از هر كسى دلسوزتر و مهربان‌تر است. اين شيطان است كه مى‌خواهد بندگان خدا را از او نااميد كند. توبه يعنى جشن آشتى‌كنان انسان‌ها با خدا. شيطان نمى‌خواهد ما انسان‌ها با خداى مهربان و كريم، آشتى كنيم و با نااميد كردن ما، به دنبال برهم زدن جشن زيباى توبه است. پس نبايد در دام شيطان بيفتيم و رحمت خدا را به فراموشى بسپاريم.