5 - مقام ابرار و نيكان:
 «انّ الابرار لفى نعيم» انفطار، 13
 به يقين نيكان در هر نعمتى فراوانند .
 «و ما عند اللَّه خير للابرار» آل عمران، 198
 و آنچه در نزد خدا است براى نيكان بهتر است .
 «ان الابرار يشربون من كأس كان مزاجها كافوراً» انسان، 5 
 به يقين ابرار و نيكان از جامى مى‏نوشند كه با عطر خوشى آميخته است .
 
 6 - دعاى خردمندان توفىّ با ابرار:
 «فاغفرلنا ذنوبنا و كفرّ عنّا سيأتنا و توفّنا مع الابرار» آل عمران، 193
 پروردگارا گناهان ما را ببخش و بدى‏هاى ما را بپوشان و ما را با نيكان و در مسير آنان بميران .
 
 7 - تشويق براى رسيدن به مقام ابرار:
 «تعاونوا على البرّ و التقوىّ و لا تعاونوا على الاثم و العدوان» مائده، 2
 در راه نيكى و پرهيزكارى با هم تعاون كنيد و هرگز در راه گناه و تعدّى همكارى ننماييد .
 
 8 - مذمت از امر به برّ و نيكى و فراموشى خود:
 اتأمرون الناس بالبرّ و تنسون انفسكم و انتم تتلون الكتاب افلا تعقلون » بقره، 44
 آيا مردم را به نيكى دعوت مى‏كنيد و خودتان را فراموش مى‏نماييد با اينكه شما كتاب آسمانى را مى‏خوانيد آيا نمى‏انديشيد .
 
 9 - تمجيد از برّ و نيكى به والدين :
 «يا يحيى خذ الكتاب بقوّه و اتيناه الحكم صبيّاً و حناناً من لدنا و زكوة و كان تقيّاً و برّاً بوالديه و لم يكن جبّاراً عصيّاً» مريم، 14-12
 اى يحيى‏ كتاب خدا را به قوت بگير ما فرمان نبوت و عقل كافى در كودكى به او داديم و رحمت و محبتى از ناحيه خود به او بخشيديم و پاكى دل و جان و او پرهيزكار بود او نسبت به پدر و مادرش نيكوكار بود و جبّار و متكبّر و عصيانگر نبود .
 
 10 - نشانه‏هاى ابرار
 الف) وفاى به نذر:
 «يوفون بالنذر»
 آنها به نذر خود وفا مى‏كنند .
 ب ) خوف از روزى كه عذابش فراگير است:
 «و يخافون يوماً كان شرّه مستطيراً»
 و از روزى كه عذابش گسترده است مى‏ترسند .
 ج ) اطعام به مسكن و يتيم و اسير:
 «و يطعمون الطعام على حبه مسكيناً و يتيماً و اسيراً»
 و غذاى خود را با اينكه به آن علاقه و نياز دارند به مسكين و يتيم و اسير مى‏دهند .
 د ) اخلاص:
 «انما نطعمكم لوجه اللَّه لانريد منكم جزاء و لا شكوراً»
 و مى‏گويند ما شما را به خاطر خدا اطعام مى‏كنيم هيچ پاداش و سپاسى از شما نمى‏خواهيم .
 ه ) ترس از خدا در روز شدت قيامت:
 «انا نخاف من ربنا يوماً عبوساً قمطريراً» انسان، 11 - 6 
 ما از پروردگارمان خائفيم در آن روزى كه عبوس و سخت است .
 
 تذكر: 
 قرآن كريم ريشه و اساس همه نيكى‏ها را كه خلاصه‏اى از امور اعتقادى و عملى و اخلاقى است در آيه شريفه 177 بقره بيان نموده است.
 
 روايات‏
 1 - ابعاد برّ و نيكى‏
 الف - قال الباقرعليه السلام : «الا اخبركم خمس خصال هنّ من البرّ و البرّ يدعوا الى الجنة قلت بلى قال اخفاء المصيبة و كتمانها و الصدقة تعطيها بيمينك لا تعلم بها شمالك و برّ الوالدين فان برّهما لله رضى و الاكثار من قول لا حول و لا قوّة الا باللَّه العلىّ العظيم فانّه من كنوز الجنّة و الحبّ لمحمد و آل محمد صلى الله عليه وآله وسلم». 
 آيا خبر دهم شما را از پنج خصلتى كه از نيكى است؟ ونيكى به سوى بهشت دعوت مى‏كند پنهان ساختن مصيبت و صدقه دادن بوسيله دست راست به جورى كه دست چپ تو متوجّه نشود و نيكى كردن به پدر و مادر كه نيكى به آنها خشنودى خدا در آن است و زياد گفتن جمله (لا حول ولا قوة الاّ باللَّه) كه از گنج‏هاى بهشت است و محبت به محمد و آل محمد. (بحار/69/390)
 ب - قال على‏عليه السلام : «ثلاث من ابواب البرّ: سخاء النفس و طيب الكلام و الصّبر على الاذى‏».
 سه چيز از درهاى نيكى است، سخاوت داشتن و خوش سخن بودن و صبر بر اذيت‏ها . (بحار / 71 / 89)
 ج - قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «اربع من كنوز البرّ كتمان الحاجة و كتمان الصدقة و كتمان الوجع و كتمان المصيبة». 
 پنهان داشتن چهار امر از گنج‏هاى نيكى است: حاجت و نياز، صدقه، درد و مصيبت . (بحار / 81 / 208)
 
 2 - به چه كسانى نيكى كنيم؟
 الف - والدين؛ عن منصور بن حازم عن ابى عبداللَّه‏عليه السلام قال قلت: «اىّ الاعمال افضل؟» فقال‏عليه السلام : «الصلوة لوقتها و برّ الوالدين و الجهاد فى سبيل اللَّه». 
 منصوربن حازم گويد از امام صادق عليه السلام پرسيدم كدام يك از اعمال از همه بهتر است؟ فرمود: نماز خواندن در وقتش و نيكى به پدر و مادر و جهاد در راه خدا . (بحار / 82 / 226)
 ب - فرزندان؛ قال على‏عليه السلام : «برّوا اولادكم و احسنوا اليهم». 
 به فرزندان خود نيكى و احسان كنيد . (بحار / 74 / 77)
 ج - مهمان؛ قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «من كرم الاخلاق برّ الضيف».
 اخلاق نيكو به ميهمان از بزرگوارى است . (بحار/ 21/ 376)
 د - خانواده؛ قال الصادق‏عليه السلام : «من حسن برّه باهل بيته زيد فى رزقه».
 كسى كه به خانواده‏اش نيكى كند، روزى او زياد مى‏شود . (بحار/74/104)
 ه - برادران ايمانى؛ قال‏عليه السلام : «من خالص الايمان البرّ بالاخوان».
 نيكى به برادران از نشانه‏هاى ايمان خالص است . (بحار/ 69/159)
 و - اقوام؛ قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «برّ القرابة تزيد فى الاعمار». 
 نيكى به خويشاوندان عمرها را زياد مى‏كند . (بحار / 77 / 172)
 ز - همسايه؛ قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «رحم اللَّه جاراً اعان جاره على برّه». 
 خداوند رحمت كند همسايه‏اى را كه همسايه خود را در نيكى كمك مى‏كند . (بحار / 74 / 65)
 ح - دوست؛ قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «رحم اللَّه رفيقاً اعان رفيقه على برّه».
 خداوند رحمت كند دوستى را كه دوست خود را در نيكى كمك مى‏كند . (بحار/74/65)
 
 3 - نشانه‏هاى نيكوكار
 قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «اما علامة البارّ فعشرة يحبّ فى اللَّه يبغض فى اللَّه و يصاحب فى اللَّه و يفارق فى اللَّه و يغضب فى اللَّه و يرضى فى اللَّه و يعمل لله و يطلب للّه و يخشع خائفاً مخوفاً طاهراً مخلصاً مستحياً مراقباً و يحسن فى اللَّه». 
 نشانه‏هاى نيكوكار ده تا است، محبت و بغض و مصاحبت و جدايى و غضب و خشنودى و عمل و خواستن و ترس و احسان انسان به طور كلى براى خداوند باشد . (تحف العقول / 21)
 
 4 - شهادت بالاترين بر و نيكى‏
 قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «فوق كلّ ذى برّ برّ حتى يقتل فى سبيل اللَّه فليس فوقه برّ».
 بالاتر از هر نيكى، نيكى‏اى است كه تا انسان در راه خدا كشته شود كه بالاتر از آن نيكى وجود ندارد.
 (بحار/ 74 / 61)
 
 اشاره‏
 در شب عروسى حضرت فاطمه‏عليها السلام سائلى به او مراجعه كرد آن حضرت پيراهن عروسى خود را به او تقديم كرد. هنگامى كه پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم متوجه شدند پرسيدند: چرا پيراهن كهنه را ندادى؟ عرضه داشت: از شما شنيدم كه خداوند مى‏فرمايد: «لن تنالوا البر حتى تنفقوا ممّا تحبون». (آل عمران / 92؛ خصائص فاطمية / 379)