ندای وحی

(65) يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تُحَاجُّونَ في‌ إِبْراهيمَ وَ ما أُنْزِلَتِ التَّوْراةُ وَ الْإِنْجيلُ إِلَّا مِنْ بَعْدِهِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ ا 66 ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ حاجَجْتُمْ فيما لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاجُّونَ فيما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لاتَعْلَمُونَ ا 67 ما كانَ إِبْراهيمُ يَهُودِيّاً وَ لا نَصْرانِيّاً وَ لكِنْ كانَ حَنيفاً مُسْلِماً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكينَ ا 68 إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهيمَ لَلَّذينَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِيُّ وَ الَّذينَ آمَنُوا وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنينَ
اى اهل كتاب! چرا درباره ابراهيم، گفتگو و نزاع مى‌كنيد (و هر كدام، او را پيرو آئين خودتان معرفى مى‌نمائيد)؟! در حالى كه تورات و انجيل، بعد از او نازل شده است! آيا انديشه نمى‌كنيد؟!
شما كسانى هستيد كه درباره آنچه نسبت به آن آگاه بوديد، گفتگو و ستيز كرديد؛ چرا درباره آنچه آگاه نيستيد، گفتگو مى‌كنيد؟! و خدا مى‌داند، و شما نمى‌دانيد.
ابراهيم نه يهودى بود و نه نصرانى، بلكه موحدى خالص و مسلمان بود؛ و هرگز از مشركان نبود.
سزاوارترين مردم به ابراهيم، آنها هستند كه از او پيروى كردند، و (همچنين) اين پيامبر و كسانى كه (به او) ايمان آورده‌اند (از همه سزاوارترند)؛ و خداوند، ولىّ وسرپرست مؤمنان است.
شأن نزول:
ابراهيم عليه السلام نه يهودى بود و نه نصرانى، مسلم بود
در اخبار اسلامى آمده است: دانشمندان يهود و نصاراى نجران نزد پيامبر صلى الله عليه و آله به گفتگو و نزاع درباره حضرت ابراهيم عليه السلام برخاستند.
يهود مى‌گفتند: او تنها يهودى بوده و نصارى مى‌گفتند: او فقط نصرانى بود (به اين ترتيب هر كدام مدعى بودند كه او از ما است تا امتياز بزرگى براى خود ثابت كنند؛ زيرا ابراهيم عليه السلام پيامبر بزرگ خدا در ميان تمام پيروان مذاهب به عظمت شناخته مى‌شد) آيات فوق نازل شد و آنها را در اين ادعاهاى بى‌اساس تكذيب كرد. «1»