ندای وحی

آغاز با نام خدا
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ (فاتحه: 1) 
بنام خداوند بخشنده و مهربان!
دوست عزيز سلام. 
در اين مجموعه خدا با تو سخن مي­گويد! شيرين است نه؟ معلوم است كه شيرين است. اصلا شيرين­تر از اين هم مگر مي­شود؟! 
آیا خدا دارد با من سخن مي­گويد؟!. چه جالب! 
بله! او با تو سخن مي­گويد. او به تو مي­گويد چه كارهايي را انجام بده و مواظب باش چه كارهايي را انجام ندهي. 
از اين بهتر نمي­شود! خدا مثل يك دوست كه بهتر از هر دوستي، مثل پدر، مادر، معلم، خلاصه چه بگويم بهتر از هر كسي با تو مهربان است. او رحمان و رحيم است. يعني هميشه به تو، به من، به همه رحم مي­كند. 
خدا خوب­ترين­هاي جهان را مأمور كرده است كه سخنانش را براي تو توضيح دهند. آن­ها پيامبران و امامان هستند و باز به ديگر انسان­هاي خوب دستور داده است كه در هر زمان، و با هر كس، با توجه به سن و سوادشان تعاليم قرآن مجيد و احاديث امامان را برايشان باز كند و راهنماييشان نمايد.
آيا اين همه دلسوزي كافي نيست كه آدم يقين پيدا كند كه او خیلی مهربان است؟! 
خدايا! هر چه دارم از توست و من هر كاري را كه بخواهم انجام دهم، به ياد مهرباني­هايت، نام تو را بر زبان خواهم آورد.
دوست من! من هم دوستيم را با نام خداوند بخشنده و مهربان آغاز مي­كنم.
آنچه در اين مجموعه مطالعه خواهي كرد، توضيحي مختصر در باره آياتي از قرآن مجيد است كه به تناسب سن نوجواني برگزيده شده است. 
چون آياتي كه تو به خوبي از پس فهمشان برمي­آيي خيلي زياد است، من هم مجبور شدم توضيح اين آيات را در چند جلد كتاب بياورم. نمي­دانم چند جلد مي­شود، ولي تلاش مي­كنم، مختصر حرف بزنم كه حوصله­ات سر نرود. 
اگر بعضي وقتها ديدي كه نتوانستم طوري حرف بزنم كه متناسب سن تو باشد من را ببخش. من هنوز يادم هست كه در سن تو كه بودم دوست داشتم با من چه جوري حرف بزنند. 
البته زمانه فرق كرده و نوجوان­ها فهمشان خيلي زياد شده، نمي­دانم آيا مي­توانم آن طور كه دلبخواهشان است با آن­ها ارتباط بر قرار كنم؟ آيا موفق خواهم شد به سهم خودم آن­ها را با قرآن مأنوس كنم و دستشان را در دست قرآن بگذارم؟ 
الهي كه بتوانم. تو هم دعا كن كه بتوانم. 
خدا را چه ديدي يك وقت ديدي روز قيامت دست من را هم گرفتي و به خدا گفتي: «اين هم با من بيايد بهشت، او من را با قرآن مأنوس كرد» خدا هم بگويد: 
«باشد قبول».