ندای وحی

جهان صبور!
فَاصْبِرْ إِنَّ الْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقينَ (هود: 49)
شکیبا باشد زیرا که عاقبت (خوش) از آن پرهیزکاران است!

بازهم می خواهم درباره صبر با تو حرف بزنم. و به تو بگویم بدون صبر هیچ اتفاق مبارکی نمی افتد: 
بذر درون خاک باید صبور باشد تا در وقت مناسب پوسته اش نرم شود و ریشه و ساقه از آن بیرون بزند و همچنان باید صبور باشد تا ساقه اش خاک را پس بزند و از دل زمین بیرون بیاید و بازهم باید صبور باشد تا کم کم رشد کند و تنهی و شاخه ای و برگی پیدا کند و باز هم باید صبور باشد تا به مرور زمان شکوفه ای دهد و میوه ای دهد و صاحبش را خوشحال سازد. هنوز هم باید صبوری پیشه کند و در فصل سرما طاقت بیاورد و نخشکد تا در بهار با چند شاخه خشک بین دیگران شاخه های سبز شرمنده نشود!
زمانی یک غذای خوشمزه را مادرت می تواند بپزد که هم او صبور باشد و به غذا فرصت دهد به خوبی پخته شود و هم تو عجله نکنی و قبل از پخته شدن کاملِ غذا, سراغ آن نروی.
خورشید آرام آرام طلوع می کند و ماه نیز بعد از رفتن خورشید آرام آرام خودش را نشان می دهد. هیچ کدام عجله نمی کنند. چون می دانند با عجله کاری پیش نمی رود.
در رحم مادرت نه ماه صبر کردی تا آرام آرام رشد کنی, ابتدا خونی لخته بودی و بعد مثل گوشتی کوبیده شده و بعد استخوانهایت رشد کردند و بر استخوانهایت گوشت رویید و بر گوشتهایت پوستی کشیده شد و بعد آماده تولد شدی. وقتی که هم به دنیا آمدی آرام آرام به رشدت ادامه دادی و بدون هیچ عجله ای از شیر مادر بی نیاز شدی و غذا خوردی و کم کم راه رفتی و حرف زدن یاد گرفتی و قدرتی یافتی تا بتوانی به تنهایی بعضی از کارهایت را انجام دهی و همچنان به رشدت ادامه دادی تا الان نوجوانی شدی و به رشدت نیز ادامه خواهی داد تا جوانی برومند شوی و بعد دیگر مراحل زندگی را با همان آرامش و بدون هیچ شتابی ادامه دهی.
متقی و پرهیزکار کسی است که بخاطر عجله از گناه برای رسیدن به هدفش استفاده نمی کند. گنهکاران آدمهای عجولی هستند. نه ظرفیت مصیبت را دارند و نه ظرفیت نعمت را. 
هر کس بخواهد بدون زحمت خیلی زود به هدفش برسد یقینا از راه مشروع این کار را نمی کند. سراغ راه های نامشروع و نامعقول می رود. 
همه پدیده های جهان بر اساس یک نظم خاص و حرکتی تدریجی به وجود می آیند.حتی زلزله و آتشفشان هم از خیلی قبل آمدنشان را خبر می کنند. لذا حیوانات خیلی زدوتر از انسانها متوجه آنها شده و خود را نجات می دهند.
در این میان تنها این انسان اسن جه عجول است آنهم بخاطر قدرت فکری است که دارد. این قدرت او را مغرور می سازد و خیال می کند می تواند راهی را پیدا کند که زودتر به نتیجه برسد و لذا افرادی که هوش بیشتری دارند عجولتر از بقیه هستند. و بخاطر همین عجول بودن, در کلاس درس و یا در منزل برای اطرافیان خود مشکلات بیشتری را بوجود می آورند.