ندای وحی

عبادت معصیتکار
لا تَعْبُدِ الشَّيْطانَ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلرَّحْمنِ عَصِيًّا (مريم: 44)
اى پدر! شيطان را پرستش مكن، كه شيطان نسبت به خداوند رحمان، عصيانگر بود!

نوکرتم، چاکرتم، غلامتم، عبیدم، خاک پاتم، هر چی تو بگی، من دست شما را می بوسم، از تو به یک اشاره از ما به سر دویدن، فقط لب ترکن، سراپا گوشم، چه فرمایشی دارید، شما امر بفرمایید، من در خدمتم، ... 
مردم با این این جور کلمات مدام به یکدیگر اظهار محبت و اطاعت می کنند. کاری به این ندارم که اصلا درست است که از این جملات استفاده شود یا نه، مهم فهمیدن این حقیقت است که «عبادت و اطاعت نه مثل که عین یکدیگر است».
هر کسی که از دیگری اطاعت می کند در واقع دارد او را عبادت می کند! یعنی با رفتارش در قبال او، به او می گوید: «من عبد و برده شمایم و شما مالک و مولای من هستید». 
اگر نماز هم عبادت شمرده شده است چون در تمام حرکات و ذکرهای آن اعلان آمادگی برای اطاعت در مرحله نهایی آن است.
انسانها به یکدیگر تعظیم می کنند و سرشان را خم می کنند و هر چه بیشتر فرد مقابل را تعظیم کنند بیشتر خم می شوند و یا در بعضی کشورها در مقابل کسانی به سجده می افتند و همچنین همه انسانها موقع کمک خواستند دستانشان را بالا می برند و یا وقتی در مقابل کسی برای او احترام قائل هستند جمع و جور و متواضع می نشینند و یا خدمتگذاران در مقابل کسی که به او خدمت می کنند راست می ایستند تا هرکاری به آنها گفتند انجام دهند. 
اینها همه نشانه اطاعت است. نشانی که در قیام و رکوع و سجود و قنوت و تشهد نماز خودش را نشان می دهد.
پس «عبادت همان اطاعت است». حال اگر کسی هر چه شیطان گفت اطاعت نمود و هرکاری که دلش خواست انجام داد پس او شیطان را و دلش را عبادت کرده است. هرچند هم بگوید: «إیّاک نعبد» فقط تو را عبادت می کنیم، دروغ گفته است. او غیر خدا را هم عبادت کرده است زیرا غیر او را – شیطان و دلش را - اطاعت نموده است.
شیطان را نباید عبادت و اطاعت نمود زیرا او نسبت به خداوندِ مهربان سرکشی نموده و از او اطاعت نکرده است. تنها کسی را می توان اطاعت کرد که معصیت کار نباشد و در میان انسانها تنها انبیاء و اوصیای آنها بخصوص چهارده معصوم (علیهم السلام) خداوند را معصیت نکرده اند و می توان – که باید - از آنها اطاعت نمود. 
به همین خاطر مراد از «أولی الامر» در «اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اول الامر منکم» ائمه معصومین (علیهم السلام) و جانشینان با تقوی و با بصیرت آنهاست نه هر کسی که حاکم یک کشور اسلامی شود. چه بسیار از حاکمان کشورهای اسلامی که خداوند را بسیار معصیت نموده اند.
با آدمهایی که معصیت می کنند و اصلا پشیمان هم نیستند دوست نشو! کسانی که نماز نمی خوانند، دروغ می گویند، والدین خود را به راحتی آزار می دهند، معلمین خود را مسخره می کنند، عمرشان را تلف نموده و اصلا درس نمی خوانند، کسانی که چشمانشان پاک نیست و به دنبال ناموس مردم و یا عکس و فیلمهای مبتذل هست.
دوستی اطاعت می آورد و اطاعت همان عبادت است.