ندای وحی

بزودی خواهید فهمید!
سَيَعْلَمُ الَّذينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ (شعراء: 227)
آنها كه ستم كردند به زودى مى‏دانند كه بازگشتشان به كجاست!

ستم هم مثل خیلی از کارهای زشت، کوچک و بزرگ دارد و آدمها از کوچکی، نوع کوچک آن را انجام می دهند و وقتی بزرگ شدند به نوع بزرگتر آن می پردازند.
اول کار، به برادر و خواهر ستم می کنند، به گربه و گنجشک آسیب می رسانند، شاید شاخه درختی را بیجهت بشکنند و یا گلی را پژمرده کنند. اگر به خود نیایند وقتی بزرگتر شدند به دوستانشان ستم می کنند و به معلمینشان و پدر و مادرشان. و باز اگر توبه نکنند و برنگردند، دامنه ستمشان را به دیگران سرایت داده و مالشان را می دزدند و یا به آنها آسیب می رسانند. آبرویشان را می برند و بعد هم می خندند. 
ستم، سردسته همه گناهان است زیرا معنایی دارد که خیلی از گناهان را شامل می شود. ستم به معنای گرفتن و یا ندادن حق دیگری است. این حق می تواند مال باشد یا آبرو و یا جان و سلامتی کسی باشد. 
پولی را قرض گرفته است، با وجودی که می تواند پرداخت کند، اما امروز و فردا می کند و شاید هم از اصل منکر شود. 
چون زور دارد هر کس به او مختصر بدی کند با او دست به یقه شده و چند برابری که بدی دیده است سر او تلافی می کند. 
وقتی غیبت می کند و پشت سر دیگران از عیبها و بدیهایشان می گوید، به آبروی دیگران تجاوز نموده و اینگونه به آنها ستم می کند. 
چون فکر می کند خیلی بامزه است و می تواند جواب هرکسی را بدهد، دیگران را مسخره می کند و مدام متلک بارشان می سازد.
تا بتواند در معامله با دیکران سر آنها کلاه می گذارد؛ یا جنس معیوب به آنها می فروشد و یا جنس را گران به آنها قالب می کند و یا سر موعد جنس را تحویل نمی دهد و کلا نسبت به شرائطی که با فروشنده گذاشته است بی تفاوت می شود.
دزدی می کند. بدترین دزدی، دزدی از بیت المال است. آنها که از بیت المال مسلمین دزدی می کنند قیافه اشان اصلا شبیه دزدهای معمولی نیست، معمولا ظاهر خوبی دارند و آدم خیال می کند اینها آدم حسابی هستند! ولی این افراد هزار بار بدتر از دزدهایی هستند که از دیوار خانه مردم بالا می روند. از سود پولهای دولتی که دستشان است استفاده می کنند یعنی اختلاس می نمایند. از امکانات اداره برای کارهای شخصی بهره می گیرند. و بدتر از همه از پست و مقامی که دارند برای ارضاء هوسهای مقام خواهی خود استفاده می کنند نه برای راه انداختن کارهای دیگران. 
خداوند به همه ظالم ها و ستمگرها و تجاوزکارانِ به حقوق دیگران هشدار می دهد که: مواظب خود باشند زیرا روزی می رسد که آرزو می کنند ای کاش زودتر به فکر توبه می افتادند. و آن روز دور نیست؛ بلکه خیلی نزدیک است؛ زیرا عقوبت ظلم زودتر از مجازات دیگر گناهان دامن فرد را می گیرد. خصوصا ستم نمودن به کسانی که اصلا نمی توانند از خودشان دفاع کنند و چاره ای جز کمک خواستن از خداوند ندارند.
از همه ستمهای بزرگ و کوچک هر چه زودتر توبه کن!