ندای وحی

خاصیت نماز!
إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى‏ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ (عنكبوت: 45)
نماز (انسان را) از زشتيها و گناه بازمى‏دارد!

بازهم از نماز صحبت کنیم. من چقدر لذت می برم وقتی از نماز حرف می زنم. نمی دانم آیا تو هم لذت می بری؟ شاید بیشتر از من.
خداوندِ بزرگ، صاحب همه هستی، موجودی که هیچ عقلی نمی تواند عظمتش را حتی درک کند و میزان خوبی و زیبایی اش را تصور کند؛ آری خدایی این چنینی من تو را در پنج وعده به صورت رسمی به حضورش می پذیرد! این آنقدر عالی است که هرچه درباره آن فکر کنیم بازهم باید بیشتر درباره اش بیاندیشیم.
هر چه بیشتر از این اجازه ای که خداوند به تو داده است تا با او در نماز حرف زنی، خوشحال تر باشی، موقع نماز شوق بیشتری داری. و این شوق باعث می شود از شیطان بیشتر بدت بیاید و او در نظرت زشت تر جلوه کند. هرچه از شیطان بیشتر نفرت پیدا کنی کمتر فریب وسوسه هایش را می خوری.
شوق به نماز سبب بی میلی به گناه و کارهای زشت می شود. گناه به خودی خود زشت است فقط زیبا جلوه داده شده است. وقتی کسی به خدا نزدیک می شود، نور خدایی چهره اصلی گناه را نشان می دهد. بوی متعفن آن را به مشام انسان می رساند. صورت زشتش را بر ملا می سازد. این نور، شیطان را آنطور که هست نشان می دهد. شیطان دشمن خونخواری است که همه دشمنان دیگر انسان از او خط می گیرند. 
از طرف دیگر ارتباط نزدیکی بین گناه کردن و بی میلی به نماز است. گنهکار ابتداء نسبت به مستحبات نماز بی رغبت می شود، نمازش را اول وقت نمی خواند، آن را تند و سریع بجا می آورد، قبلا اگر نمازش را در مسجد می خوانده است حال که آلوده به گناه خاصی شده است دیگر مسجد نمی رود. نمازش که تمام می شود هیچ تعقیباتی بجا نمی آورد، مثلا حوصله گفتن حتی تسبیحات حضرت زهرا (علیها­السلام) را که برابری با هزار رکعت نماز می کند نیز ندارد.
در مرحله بعد اگر بازهم به گناهش ادامه دهد و از انجام آن پشیمان نشود، نمازش را یک خط در میان می خواند. مثلا هر وقت وقت داشت و یا حال داشت آن را می خواند، می گوید بعدا قضایش را بجا می آورم. این وسط نماز صبح زودتر از دیگر نمازها قربانی می شود.
به مرور کار برعکس می گردد! اگر قبلا بعضی وقتها نمازش را ترک می کرده است، حالا فقط بعضی از وقتها نماز می خواند. و چندی دیگر که بگذرد کلا نماز را می بوسد می گذارد کنار و این آغاز ورود به شیب خطرناک جاده ای است که انتهای آن سیاهی مطلق، فرو رفتن در منجلاب همه زشتیها و دوزخ دائم است. 
نماز میزان و ملاک و شاقول است. معیار است برای این که معلوم شود ما چقدر آلوده شده ایم و چقدر در مسیر خداوند قرار گرفته ایم.
البته هستند کسانی که رغبت زیادی به نماز از خود نشان می دهند ولی ریاکار و متظاهر هستند. در این بحث فعلا کاری با این گروه نداریم. 
خدایا گناهانم را ببخش تا به تو و به نمازت نزدیک شوم.