ندای وحی

پنج صفت ویژه مؤمنان(بخش دوّم)

«الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلَاهَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنْفِقُونَ» الإنفال/۳

پس از ذکر سه صفت از صفات پنج گانه روحانی و نفسانیِ مؤمنان راستین،

می فرماید: آنها در پرتو احساس مسؤلیّت و درک عظمت پروردگار و نیز ایمان فزاینده و بلند نگریِ توکّل، از نظر عمل دارای دو پیوند محکم اند: یکی پیوند و رابطه نیرومند با خدا، و دیگری پیوند و رابطه نیرومند با بندگان خدا؛

به این ترتیب که

«الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلَاهَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنْفِقُونَ»

جمله «یُقِیمُونَ الصَّلَاهَ» (به پا داشتن یا إقامه نماز) به جای خواندن نماز، اشاره به این است که نه تنها خودشان نماز می خوانند بلکه کاری می کنند تا این رابطه محکم با پروردگار همیشه و در همه موارد پا بر جا باشد.

جمله «مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ» (از آنچه به آنان روزی دادیم) معنای وسیعی دارد که تمام سرمایه های مادّی و معنوی را در بر می گیرد. آنها نه تنها از إنفاق اعمالشان بلکه از إنفاق علم و فکرشان، موقعیّت و نفوذشان و تمام مواهبی را که در اختیار دارند، در راه بندگان خدا مضایقه نمی کنند.

منبع: برگزیده تفسیر نمونه، جلد دوم