ندای وحی

صبر و نیکوکاری

«وَاصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ»

سوره الهود/۱۱۵

به دنبال برنامه انسان ساز نماز و بیان تأثیری که حسنات در زدودن سیّئات دارد، در این آیه فرمان به صبر میدهد، می گوید:« و شکیبایی کن، که خداوند پاداش نیکوکاران را ضایع نخواهد کرد. »

( وَاصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ )

یعنی نیکوکاری بدون صبر و ایستادگی میّسر نیست.

«صبر» هرگونه شکیبایی در برابر مشکلات، مخالفتها، آزارها، هیجانها، طغیانها و مصائب گوناگون را شامل می شود.

«صبر» یک اصل کلّی و اساسی است که در مواردی از قرآن همراه با نماز ذکر شده است، شاید به این دلیل که نماز در انسان حرکت می آفریند و دستور صبر، مقاومت ایجاد می کند و این دو، یعنی حرکت و مقاومت، هنگامی که دست به دست هم دهند عامل اصلی هر پیروزی خواهد شد.

منبع: برگزیده تفسیر نمونه، جلد دوم