ندای وحی

یادم افتاد یک هفته پیش که سرما خورده بودم و حوصله هیچ کاری را نداشتم، همه کارهایم مانده بود. ولی توان نداشتم از جایم بلند شوم.
یک عالم نعمت مانده بود روی زمین و من به خاطر سرماخوردگی که مساوی بود با از دست دادن سلامتی، نمی‌توانستم از آن‌ها استفاده کنم.
واقعاً که نعمت‌های خدا بی‌حساب است. اصلاً نمی‌توان شمرد. نعمتِ زنده بودن، نعمت سلامتی، نعمت پدر و مادر داشتن، نعمت خانواده سالم، نعمت توانایی استفاده از اعضاء و از همه مهم‌تر نعمتِ عقل. اخرا گر عقل نداشته باشیم، نمی‌توانیم قدر نعمت‌هایی که خدا به ما داده را بفهمیم و از آن‌ها استفاده کنیم. بی‌خود نیست که می‌گویند «خدایا به کسی که عقل دادی چه ندادی؟». همه این‌ها به خاطر رحمان بودن خداست که نعمت، ارزانی ما کرده تا به سمت کمال سوق پیدا کنیم. پس الحمد لله.

ادامه دارد...