ندای وحی

خودت را داشته باش!
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ (مائده: 105)
ای آنها که ایمان آوردید مراقب خود باشید!

چرا اینقدر به برادر و خواهر کوچکت گیر می دی؟! اینکار بکن و اینکار نکن! چرا اینکارو کردی چرا اینکار نکردی؟! بابا دست بردار! مگر خودت از این که پدر و مادرت با تو اینطور برخورد کنند ناراحت نیستی؟! خب چرا هستی. از این ناراحتی که چرا اینقدر بهت گیر می دن!
یک ضرب المثل هست که می که نخل را تو چشم خودش نمی بینه ولی خار را تو چشم دیگری می بینه!
یکی از موانع اصلی رشد ما این است که بیش از این که به فکر خودمان باشیم به فکر دیگران هستیمک
دلمان یا اسیر محبت دیگران است و یا نفرتها دیگران,
دلمان یا درگیر حسادت نسبت به دیگران است و یا مشتاق رقابت با آنهاست.
خیلی وقتها شب را با این ناراحتی می خوابیم که چرا فلانی فلان حرف را زد؟! و یا با ما چرا فلان برخورد را کرد؟!
باید بیشتر به فکر خودمان باشیم! ما در این دنیا وظیفه مهمی بر عهده امان گذاشته شده است.
وظیفه ما این است که عیوب خودمان را بشناسیم و آنها را از بین ببریم. نوقت آنو
وظیفه ما این است که با میلهایی که مخالف مصلحتمان است مبارزه کنیم.
وظیفه ما این است که پی به همه صفات خداوند ببریم و با همه وجودمان به این صفات ایمان پیدا کنیم.
دوست نوجوان من! کارهای زیادی باید انجام بدهی و تلاشهای فراوانی باید داشته باشی. خیال نکن فرصت زیاد داری! هرکسی باید همین الان را از عمر خود بداند و فردا را نباید از عمر خود بداند. مرک که خبر نمی کند. خبر می کند؟
تازه فردا هم اگر از عمر ما باشد هیچ کس یک شبه نمی تواند تصمیم بگیرد تا زندگی اش را عوض کند! ما همه ادامه دیروز خود هستیم.
اشتباهات خودمان را بزرگ و اشتباهات دیگران را کوچک ببینیم. در نتیجه دیگران را بخشیده و کمتر خود را ببخشیم.
متأسفانه ما بوی بد دهان خود را کمتر از بوی بد دهان دیگران حس می کنیم!
خودخواهی صفت خوبی است به شرط این که مصحلت خودمان را بخواهیم نه لذتهای لحظه ای را. اگر تنها به فکر لذتهای آنی بودیم دیگر نمی شود گفت خودمان را خواسته ایم. کسی که خودش را می خواهد و دوست دارد به فکر آینده خود است.
دوست نوجوان من! ای کاش من هم مثل تو در این سن و سال بودم و برای آینده ام قدمهای بزرگی را برمی داشتم! ولی تو لازم نیست آرزوی من را داشته باشی زیرا تو همین الان در در سن و سالی هستی که می توانی خیلی کارها انجام دهی به شرط آن که فکر نکنی هنوز وقت داری بلکه باید تنها به این بیاندیشی که همین الان وقت داری.