ندای وحی

چشم دل باز کن که جان بینی

قرآن کریم چیزی شبیه عیسی مسیح علیه ‏السلام است
که پدر نداشت اما مادرش مریم بود و در دامان پاک
و پر مهر او نشو و نما یافت.

سوره حمد را نیز ام الکتاب یعنی مادر قرآن می‏نامند،
پس سوره حمد مریم قرآن است.

و فرزند این مریم نیز آمده است تا چشم دل‏ها را باز و بینا کند.

چشم دل بازکن که جان بینی
آنچه نادیدنی است آن بینی

با نام خدا شروع می‏شود.

اول دفتر به نام ایزد دانا

در روایات آمده است که تمامی کارها را با نام خدا آغاز کنیم،
چون انجام هیچ کاری بدون توان و نیرو امکان‏ پذیر نمی‏ باشد،
و نام خدا آدمی را نیرومند و توانا می‏سازد، و این نام
تنها نامی است که در هستی اثر بخش و تاثیرگذار است.

ای خنک آن گوش که نامت شنید

شما اگر بر سر در باغی بزرگ و با خطی خوش‏نام
فروردین را بنویسید آن باغ سبز و خرم نمی ‏شود
و بوته‏ های آن به گل نمی‏ نشیند.

نام فروردین نیارد گل به باغ

بلکه خود فروردین است که با آمدن خود باغ را گل باران می‏کند.
یا اگر در شبی تار به زیباترین خط بر دیوار دخمه ‏ای تاریک،
نام نور و چراغ را حک کنید آن دخمه تار روشن نخواهد شد.

شب نگردد روشن از نام چراغ

البته نه تنها نام چراغ و فروردین این‏گونه ‏‏اند
بلکه تمامی نام‏ها از این دست می‏باشند.

مگر نام آب، عطش را فرو می‏نشاند؟
یا نام ماشین‏، جابجایی کسی را فراهم می‏سازد؟

بنابراین می ‏بینید که نام‏ها عموماً و بی‏ استثناء کار ساز
نبوده و کاری به پیش نمی‏ برند.

اما در این میان تنها نام خداست که مثل خود او یکتا و
بی‏ همتاست و اثر بخش و تاثیرگذار است.

هر جا که هستی حاضری از دور در ما ناظری
شب خانه روشن می ‏شود چون یاد نامت می‏ کنم

از این‏ روست که ما بجای آنکه بگوییم:
با‏الله الرحمن الرحیم؛
به کمک خدای بخشنده مهربان آغاز می‏ کنیم،
می‏ گوییم:

بسم ‏الله الله الرحمن الرحیم،

یعنی به کمک نام خداوند بخشنده مهربان آغاز می‏ کنیم.

و راستی وقتی که نامش چنین باشد،
خود و حقیقتش چون و چگونه خواهد بود؟